Czy jest jakaś granica wieku na zajście w ciążę Jak przygotować się do "późnej ciąży" Jak sprawdzić swoją płodność Jakie powikłania mogą wystąpić w Ciąża w tym wieku obarczona jest dużym obciążeniem dla matki i dziecka, np. ryzyko poronień wynosi aż 50%. Wiele kobiet w okresie menopauzalnym – obserwując zanikanie miesiączki – jest przekonana o wygaśnięciu jajników i zbyt szybko decyduje się na odstawienie antykoncepcji. Taka późna ciąża jest dla nich zaskoczeniem. Dlatego też w tym okresie najczęściej dochodzi do nieplanowanego poczęcia. Ciąża w późnym wieku jest wówczas bardzo często mylona z przedwczesną menopauzą. Dodatkowym czynnikiem ryzyka jest fakt, że krwawienia miesiączkowe w okresie przed menopauzą są nieregularne, zatem kobiecie trudniej jest wyznaczyć dni płodne. 2. Ciąża w późniejszym wieku to przede wszystkim wzrost ryzyka wszelkiego rodzaju nieprawidłowości genetycznych, które prowadzą do aberracji chromosomowych odpowiedzialnych za jednostki chorobowe, takie jak zespół Downa, zespół Pataua czy też zespół Edwardsa. Związane są one nie tylko z opóźnieniem umysłowym dziecka, ale w . 31 odpowiedzi na pytanie: Późna ciąża ja mam 35 lat co prawda nie z mojego wyboru tak pozno jestem w ciazy, ale jak na razie nie narzekam, czuje sie dobrze, maluch rosnie prawidlowo, wiec polecam. Jednak gdybym mogla wolalabym byc w ciazy wczesniej, moze jestem ta szczesciara ktorej sie uda przejsc przez ciaze jak 20-tce i urodzic zdrowe dziecko 🙂 ale czasami mam obawy o zrowie dziecka przede wszystkim. Uwazam ze lepiej rodzic dzieci wczesniej niz pozniej, ze wzgledu na ich zdrowie i ze wzgledu na bycie z nimi jak najdluzej 🙂 mam 32 lata,będę miała 33 jak się dzidzia stwierdzam im kobieta starsza tym ciężej znosi ciążę. Miałam dużo lat kiedy poznałam swojego męża, więc będę mieć jeszcze więcej lat jak zostanę matką. Tak się ułożyło. Wśród moich znajomych sporo osób znajduje swoje drugie połowy po 30. więc dzieci też mają późno. Zamieszczone przez mam 32 lata,będę miała 33 jak się dzidzia stwierdzam im kobieta starsza tym ciężej znosi ciążę. A ja mam 23 lata, jestem w 16 tc mimo to ciągle jeszcze wymiotuję i mam nudności,więc to moim zdaniem prawdą nie jest, że starsza kobieta ciężej znosi wszystko zależy od predyspozycji. W Danii późne macierzyństwo jest zupełnie normalne i spotykam wiele kobiet które są w wieku mojej mamy a mają dzieci w wieku przedszkolnym. Ja mam 32 lata i jest to moja 4 ciąża. Na swoim przykładzie, uważam że ciążę po 30 przechodzi się dużo ciężej. Bycie w ciąży w wieku 25 lat to zupełnie co innego. Zamieszczone przez weeronaW Danii późne macierzyństwo jest zupełnie normalne i spotykam wiele kobiet które są w wieku mojej mamy a mają dzieci w wieku przedszkolnym. Ja mam 32 lata i jest to moja 4 ciąża. Na swoim przykładzie, uważam że ciążę po 30 przechodzi się dużo ciężej. Bycie w ciąży w wieku 25 lat to zupełnie co innego. Popieram. Co ciąża to inaczej.. nam lat nie ubywa niestety:) a ja mam 33lat i to moja 1 ciąża ( w sumie myśłam, zeby dziecko miec jeszcze za 2-3lata ale los niespodziewanie sa zadecydował) i generalnie jakos zleciało błyskawicznie, nie miała mdłości, spotykałam się ze znajomymi, byłam aktywna i nie uważam, zebym ciężko ją znosiła – wręcz nie odczułam tego zbytnio, do niedzieli smigałam autem, snieg mnie dopieror udomowił i przeziębienie. Uważam, ze wiek nie ma za dużego znaczenia, to bardziej indywidulana sprawa. Piszą kobiety, ze ich 4 ciąża po 30 ciężej znieść, no ale jak się juz ma 3 dzieci to jednak one pochlaniają trochę enerrgii – i zupełnie inaczej by mogł być gdyby to była 1 cięża a nie4. Ja mam 35 lat i 2 dzieci. Marzyliśmy o trzecim tak właśnie przed 40. Los zdecydował szybciej jestem w 25 tygodniu I w sumie to najciężej znoszę tą właśnie ciążę, ale ja to przypisuję temu, że mam 2 synów a teraz ma być dziewczynka. Fizycznie mi nie najlepiej, ale psychicznie to teraz jestem bardziej świadoma macierzyństwa niż 10 lat temu. Czuję się spełniona zawodowo, mamy własny dom i czuje taki zwyczajny spokój. Myślę, że mam teraz więcej cierpliwości i ochoty na bycie z dziećmi niż wtedy. Zamieszczone przez magoa ja mam 33lat i to moja 1 ciąża ( w sumie myśłam, zeby dziecko miec jeszcze za 2-3lata ale los niespodziewanie sa zadecydował) i generalnie jakos zleciało błyskawicznie, nie miała mdłości, spotykałam się ze znajomymi, byłam aktywna i nie uważam, zebym ciężko ją znosiła – wręcz nie odczułam tego zbytnio, do niedzieli smigałam autem, snieg mnie dopieror udomowił i przeziębienie. Uważam, ze wiek nie ma za dużego znaczenia, to bardziej indywidulana sprawa. Piszą kobiety, ze ich 4 ciąża po 30 ciężej znieść, no ale jak się juz ma 3 dzieci to jednak one pochlaniają trochę enerrgii – i zupełnie inaczej by mogł być gdyby to była 1 cięża a nie4. do aktywności i ogólnego stanu zdrowia, to uważam że teraz jestem w lepszej formie niż 5 czy 10 lat temu, ważę też duużo mniej niż dawniej i na pewno mojemu kręgosłupowi będzie teraz lżej nosić brzuszek 🙂 ja urodziłam pierwsze dziecko w wieku 27 lat drugie mając 36. Drugą ciążę zniosłam o wiele lepiej, poród szybszy, mimo że to tyle lat różnicy. Poza tym mam teraz więcej cierpliwości do maleństwa. Obie ciąże jak najbardziej planowane. Zamieszczone przez magoa ja mam 33lat i to moja 1 ciąża ( w sumie myśłam, zeby dziecko miec jeszcze za 2-3lata ale los niespodziewanie sa zadecydował) i generalnie jakos zleciało błyskawicznie, nie miała mdłości, spotykałam się ze znajomymi, byłam aktywna i nie uważam, zebym ciężko ją znosiła – wręcz nie odczułam tego zbytnio, do niedzieli smigałam autem, snieg mnie dopieror udomowił i przeziębienie. Uważam, ze wiek nie ma za dużego znaczenia, to bardziej indywidulana sprawa. Piszą kobiety, ze ich 4 ciąża po 30 ciężej znieść, no ale jak się juz ma 3 dzieci to jednak one pochlaniają trochę enerrgii – i zupełnie inaczej by mogł być gdyby to była 1 cięża a nie4. Ja uważam, że to ze względu na wiek moje samopoczucie jest dużo gorsze pojawiły sie dolegliwości ciążowe z którymi wcześniej nie miałam styczności. Piszesz, że dzieci pochłaniają trochę energii – zupełnie nie, moje dzieci (mam ich 2 ) cały dzień są poza domem, jedynym wysiłkiem na jaki mogę sobie pozwolić to przygotowanie obiadu i odebranie dzieci ze szkoły, to chyba nie zbyt wiele. Mam porównanie, wiem jak jest w ciąży w wieku 24 lat, jak w wieku 25 lat + raczkujący malec i w wieku 32 lat 🙂 Zamieszczone przez weeronaJa uważam, że to ze względu na wiek moje samopoczucie jest dużo gorsze pojawiły sie dolegliwości ciążowe z którymi wcześniej nie miałam styczności. Piszesz, że dzieci pochłaniają trochę energii – zupełnie nie, moje dzieci (mam ich 2 ) cały dzień są poza domem, jedynym wysiłkiem na jaki mogę sobie pozwolić to przygotowanie obiadu i odebranie dzieci ze szkoły, to chyba nie zbyt wiele. Mam porównanie, wiem jak jest w ciąży w wieku 24 lat, jak w wieku 25 lat + raczkujący malec i w wieku 32 lat 🙂 Moja siostra jak była w ciąży, miała 22-23 lata i mega dolegliwości ciążowe, pół ciąży przeleżała plackiem, także nie wiem czy to ma związek z ogólne samopoczucie – to chyba bardziej od stanu umysłu zależy niż od wieku 🙂 Może fizycznie nie masz przy dzieciach dużo wysiłku, ale na pewno zajmują Twój umysł – ich choroby, zadania domowe, zakupy dla nich, sukcesy i niepowodzenia szkolne i towarzyskie – o tym wszystkim myślisz, musisz nad tym panować, a to pochlania energię, nawet jak zarządzasz gospodarstwem domowym leżąc w łóżku 🙂 Zamieszczone przez zuzelka83 A ogólne samopoczucie – to chyba bardziej od stanu umysłu zależy niż od wieku 🙂 A moim zdaniem bardziej od hormonów, ogólnych (nieciążowych) chorób matki, ułożenia dziecka, warunków (w jakich matka żyje), a także od wieku Akurat to jak się czujemy będąc w ciąży nie ma nic wspólnego z wiekiem, gdyż każda ciąża przebiega inaczej. To, że te 4lata temu nie miałam żadnych objawów ciążowych nie znaczy, że teraz druga ciąża przebiegnie tak samo (mdłości mam do tej pory). Jestem młodą, zdrową osobą. Jedna w wieku 20lat może przeleżeć całą ciąże a druga 40latka może śmigać jakby nigdy nic. Reguły na to nie ma. Trzeba przejść przez ten stan błogosławiony i cieszyć się swoim upragnionym maluchem. A to w jakim wieku decydujemy się na dzieci zależy od wielu mojego m. starała się prawie 20lat o potomka, urodziła w wieku 44lat. Z kolei brat m.(34l) nie będzie miał w ogóle dzieci, bo nie może już ich mieć, jak mógł to nie chciał. Niektórzy długo muszą dojrzewać psychicznie aby być gotowym na dziecko. W temacie głównym… uogólniając: Młodziutkie kobiety lepiej znoszą macierzyństwo fizycznie (mają więcej siły, więcej werwy), a starsze psychicznie (są dojrzalsze, mają więcej cierpliwości)… Gdybym mogła wybrać, urodziłabym pierwsze dziecko ok. 25 roku życia 🙂 Zamieszczone przez karolakojW temacie głównym… uogólniając:Młodziutkie kobiety lepiej znoszą macierzyństwo fizycznie (mają więcej siły, więcej werwy), a starsze psychicznie (są dojrzalsze, mają więcej cierpliwości)… Gdybym mogła wybrać, urodziłabym pierwsze dziecko ok. 25 roku życia 🙂 Jeśli uogólniając to się podpiszę :p Chlopaki urodzily sie jak mialam 23 lata i całe szczęście:D, Czułam sie super, zadnych komplikacji oprócz wczesniejszego stawiania brzuszka i pod koniec juz zmeczenia. Nie bylo plamien, mdlosci lekkie, wymiotowalam moze ze 2 razy. Do konca pracowalam i jakos czulam sie tak bezpiecznie ( pewnie dzieki hormonom;)). Martwilo mnie jedynie zeby nie urodzili sie za wczesnie co czesto sie zdarza przy bliźniaczej ciazy, i zeby nie okazlo sie ze jednak doszlo do podkradania.. 2 tygodnie po cc jechalam na zakupy ubraniowe:D, nie mialam czasu na lezenie, zajmowalam sie dziecmi, bol fizyczny nie byl taki straszny ale byl..Jednak duzo zalezy od samego człowieka nie od wieku.. Moja mama jest mlodsza np od tesciowej a ma mniej sily, cierpliwosci do dzieci. Taki typ;). Tak sie balam ze dlugo nie zajde w ciaze bo panikara jestem;), chcialam szybko pókii jestem zaraz po studiach, majac czas na przygotowanie sie do pracy jak dzieci pojda do przedszkola.. Gdybysmy odrazu sie nie zdecydowali, mialabym dylemat kiedy jest odpowiedni czas.. Zamieszczone przez zuzelka83 A ogólne samopoczucie – to chyba bardziej od stanu umysłu zależy niż od wieku 🙂 się podpiszę pierwsze dziecko urodziłam mając 28 lat, drugie mając lat 35mimo wieku tą drugą ciążę zniosłam znacznie lepiej, nie maiałm żadnych problemów zdrowotnych, dolegliwości ze strony kręgosłupa, puchnących nóg…etc tryskałam zdrowiem, humorem…. i urodąa w ciązy przytyłam tylko 2,5 kg, wychodząc ze szpitala ważyłam 10 kilo mniej niż przed ciążązdaniem mojego gina powinnam pomyśleć o kolejnej ciązy bo działa na mój organizm zbawiennie Zamieszczone przez weerona Ja mam 32 lata i jest to moja 4 ciąża. Na swoim przykładzie, uważam że ciążę po 30 przechodzi się dużo ciężej. Bycie w ciąży w wieku 25 lat to zupełnie co innego. ja wprawdzie mam dwie ciąże na liczniku ale pierwszą w wieku 25 lat przeszłam z problemami i wizytami w szpitalu co kilka tygodni, drugą w wieku 31 lat bez aż takich jazd, tyle ze mi brzuch twardniał i szpila w biodrach dokuczała 😉 uważam że nie ma reguły, po prostu Zamieszczone przez kasiuniabu Fizycznie mi nie najlepiej, ale psychicznie to teraz jestem bardziej świadoma macierzyństwa niż 10 lat temu. Czuję się spełniona zawodowo, mamy własny dom i czuje taki zwyczajny spokój. Myślę, że mam teraz więcej cierpliwości i ochoty na bycie z dziećmi niż wtedy. Ja mam tak samo 🙂 Mam prawie 37 lat… mam dwóch synów 15 i 17 lat byłam wtedy umęczona i nie świadoma wieku ponad 36 lat urodziłam Olivierka i teraz w pełni cieszę się macierzyństwem i doceniam każdą chwilę spędzoną z przechodziłam ze zwykłymi dolegliwościami ciążowymi a nawet jeszcze lepiej niż 15 czy 17 lat temu 🙂 12Następne » Znasz odpowiedź na pytanie: Późna ciąża Dodaj komentarz Toczeń – jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną która w 90% dotyczy kobiet. Układ immunologiczny zapewnia przeciwciała które chronią nas przed wirusami bakteriami i innymi szkodliwymi mikroorganizmami. W przypadku tocznia dochodzi do ataków własnych komórek przez przeciwciała, to może powodować stan zapalny wielu narządów w tym nerek, skóry, stawów, serca i komórek krwi. Zapalenie może prowadzić do przewlekłego bólu, uszkodzenia nerek i uszkodzenia narządów wewnętrznych Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej Toczeń jest chorobą przewlekłą która pojawia się i przechodzi dając zaostrzenia oraz remisje. Większość ludzi cierpi na łagodne objawy tocznia i po okresach zaostrzenia przychodzi remisja. Do najczęstszych objawów należą – zmęczenie, gorączka, wysypka, bóle stawów, obrzęki, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło i szybka utrata masy ciała. Po zaostrzenia objawów najczęściej przychodzi remisja. W wielu przypadkach dochodzi do zajęcia płuc oraz nerek. Istnieją cztery główne typy tocznia należą do nich Toczeń rumieniowaty układowy – jest to najbardziej powszechna postać tocznia ma negatywny wpływ na wątrobę, nerki, skórę, stawy oraz naczynia krwionośne przebieg choroby jest nieprzewidywalny. Zaostrzenia pojawiają się na przemian z remisjami Toczeń rumieniowaty ogniskowy – ten typ tocznia wpływa przede wszystkim na skórę powodując czerwone zmiany głównie na twarzy i uszach oraz głowie. Występuje u 10% pacjentów. Toczeń polekowy – może wystąpić u pacjentów przyjmujących niektóre leki takie jak leki na nadciśnienie oraz choroby serca czy antybiotyki. Gdy podawanie leku jest zatrzymane objawy choroby ustępują. Niektóre objawy tocznia polekowego pokrywają się z objawami tocznia rumieniowatego. Należą do nich bóle mięśni, bóle stawów, objawy grypopodobne, zapalenie błony surowiczej Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby Ogólnoustrojowy toczeń noworodków – jest to bardzo rzadkie schorzenie występujące u dwóch procent dzieci rodzonych przez kobiety które mają toczeń. Przeciwciała mogą przenikać przez łożysko i powodować stan zapalny skóry lub zmiany u serca dziecka. Dziecko zwykle rodzi się zdrowe ale w pierwszych tygodniach życia może pojawić się u niego wysypka. Toczeń zwykle ustępuje pomiędzy 3-6 miesiącem życia. Ciężkie przypadki tocznia noworodkowego mogą powodować problemy z sercem w tym wrodzony blok serca. Objawy tocznia podczas ciąży Toczeń może wykazywać zaostrzenia w szczególnie w trzecim trymestrze ciąży. Natomiast w całej reszcie przebu ciąży toczeń może mieć łagodny przebieg dając najczęstsze objawy takie jak zapalenie stawów, wysypka oraz zmęczenie. Ważne jest rozróżnienie tocznia od normalnych zmian w organizmie które regularnie występują w czasie ciąży. Na przykład ból stawów może być spowodowany nie tylko przez ciążę ale przez wzrost wagi oraz przesunięcie środka ciężkości. Bardzo często wraz ze wzrostem wagi dochodzi do drastycznego wypadania włosów u kobiet po porodzie chociaż utrata włosów jest jednym z objawów aktywnego tocznia w przypadku ciąży jest to najprawdopodobniej spowodowane hormonami. Powikłania toczeń podczas ciąży Kobiety z toczniem w czasie ciąży są narażone na ryzyko rozwoju pewnych komplikacji. Jeśli kobieta zajdzie w ciąże podczas gdy toczeń był w aktywnej fazie komplikacje są o wiele bardziej prawdopodobne: 1. Stan przedrzucawkowy – około 13% kobiet z toczniem cierpi z powodu wysokiego ciśnienia krwi oraz mają białko w moczu. Objawy te wskazują na poważny stan zwany przedrzucawkowym i wymaga natychmiastowego leczenia. Stan przedrzucawkowy wpływa na 3 do 9% kobiet w ciąży i kobiet cierpiących na choroby nerek związane z toczniem rumieniowatym (zapalenie nerek), stanowią grupę wysokiego ryzyka stanu przedrzucawkowego. 2. Poronienia – około 25% ciąż kończy się poronieniem w przebiegu toczniem. 3. Poród przedwczesny – około 25% dzieci urodzonych przez matki z toczniem są to wcześniaki. Przyczyną przedwczesnego porodu jest nie tylko sama choroba ale i leki. które są powszechnie stosowane w leczeniu tocznia. 4. Naruszenie wzrostu płodu – dzieci matek z toczniem są narażone na większe ryzyko wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu co oznacza, że dziecko może być znacznie mniejsza niż oczekiwano. Lekarz może zdiagnozować zaburzenia płodu za pomocą ultradźwięków. Wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu występuje u około 15% ciąż z toczniem. 5. Tworzenie skrzepowy w łożysku – u niektórych kobiet podczas ciąży, toczeń tworzy przeciwciała, które prowadzą do tworzenia się skrzepów krwi (skrzepy) w łożysku. Te skrzepy utrudniają prawidłowy wzrost i funkcjonowanie łożyska. Gdy dziecko potrzebuje niezbędnych składników odżywcze pobieranych przez łożysko, obecność w nim skrzepów krwi może spowolnić wzrost dziecka. Około 5% dzieci urodzonych przez matki z toczniem również cierpi na toczeń. Jest to spowodowane obecnością przeciwciał anty-ro i anty-la u noworodków które przedostały się do nich przez łożysko matki. Zazwyczaj toczeń noworodkowy ustępuje do 6 miesiąca życia. Istnieje większe prawdopodobieństwo, że u dziecka z toczniem noworodkowym w późniejszym okresie życia rozwinie się toczeń rumieniowaty. W niektórych przypadkach dziecko może urodzić się z wadami serca, jednak jest to wada uleczalna, Jeżeli kobieta urodziła dziecko z toczenim noworodkowym prawdopodobieństwo, że i następne dziecko będzie miało tą chorobę wynosi około 25%. Badania dla kobiet w ciąży z toczniem W jaki sposób dbać o ciążę w czasie tocznia? Toczeń jest uważany za chorobę wysokiego ryzyka u kobiet w ciąży dlatego kobiety będą musiały mieć ściśle monitorowane zdrowie oraz będą musiały bardzo często odwiedzać lekarza. Najczęściej wykonuje się następujące badania: – badania krwi – badając krzepliwość krwi – regularne pomiary ciśnienia krwi w celu sprawdzenia kobiety pod kątem nadciśnienia indukowanego przez ciążę – badanie moczu w celu wykrycia śladowych ilości białka – USG w celu monitorowania rozwoju dziecka – badanie Dopplera aby upewnić się czy istnieje prawidłowy przepływ krwi przez pępowinę szczególnie w trzecim trymestrze ciąży – monitorowane płodu by sprawdzić czy puls dziecka jest prawidłowy i czy nie istnieje oznaka bloku serca u dziecka zwykle spowodowanych przez przeciwciała Czy mogę zażywać leki w czasie ciąży? Jeżeli nie wystąpiło u ciebie zaostrzenie w trakcie tocznia które uderzyło na stawy możesz przyjmować niesteroidowe leki przeciwzapalne takie jak Ibuprofen. Jednak w przypadku ciąży lekarz nie zalecać stosowania tych leków. W przypadku ciąży która jest młodsza niż trzeci trymestr szczególnie w trzecim trymestrze ciąży stosowanie leków niesteroidowych przeciwzapalnych może być toksyczne dla dziecka. Kortykosteroidy mogą być stosowane miejscowo w postaci maści w celu leczenia wysypki oraz wewnętrznie lub w iniekcji najczęściej. stosowanym kortykosteroidem jest Prednizolon. Jest to bardzo skuteczny lek zmniejszający zapalenie oraz łagodzący ból stawów i mięśni oraz zmęczenie. Należy pamiętać aby nie przekraczać dawki zalecanej przez lekarza. Prednizolon w niskim stężeniu nie przenika przez łożysko więc nie ma ryzyka uszkodzenia płodu w szczególnie w okresie 14 tygodnia ciąży. Stosowanie kortykosteroidów w późniejszych stadiach ciąży może zwiększać ryzyko wystąpienia nadciśnienia oraz cukrzycy spowodowanej przez ciążę. Jednak niektóre kortykosteroidy stosuje się w późnym okresie ciąży w celu przyspieszenia rozwoju płuc dziecka – jeżeli podejrzewa się że dziecko urodzi się przedwcześnie duże stężenia kortykosteroidów przenikają przez łożysko. Leki przeciwmalaryczne są bardzo skuteczne w zmniejszaniu stanów zapalnych i uszkodzenie skóry w przebiegu tocznia. Leki te uważane są za bezpieczne podczas ciąży. Leki immunosupresyjne takie jak myklosporyna oraz azathioprine mogą być również stosowane w okresie ciąży. Inne leki immunosupresyjne antymetabolity i środki cytostatyczne takie jak metotreksat i cyklofosfamid mogą być szkodliwe dla dzieci i nie należy ich stosować w czasie ciąży. Czytaj więcej o toczniu: [quote name='Quetzalcoatl']Jakieś trzy dni temu się wypuściła na randkę, więc jakoś tak to wygląda. O tak, sterylizację mi polecono, ale obawiam się krojenia i anastezjologicznych przygód. Sucz już posunięta w latach, a i rekonwalescencja nie jest najprzyjemniejsza - i boli i się paprze. Natomiast leki spędzające - owszem dziś sie dowiedziałam, że istnieje jakaś nowa generacja, która nie czyni zagrożenia ropomaciczem, ale też, że owszem, stosuje się, ale nie wiele wiadomo o innych skutkach ubocznych. Kusi żeby ponosiła, jest jedno, mogłoby być i drugie w chałupie, natomiast rozsądek podpowiada - nie te lata na pierwsze dziecięta...[/quote]Ja kiedy stosowałam ok 20 lat temu takie zastrzyki, gdy pies pokrył mi przypadkowo suczkę. Suka póżniej miała szczeniaki, żadnego ropomacicza nie było i żyła 13 lat, co jak na buldożki jest sporo W dzisiejszych czasach coraz więcej kobiet decyduje się na ciążę po czterdziestce. I chociaż wiek nie jest sprzymierzeńcem kobiet w późnym macierzyństwie, to nie jest także dla niego przeciwwskazaniem. Kobieta w dojrzałym wieku również może zajść w ciążę i urodzić zdrowe dziecko. Jak się do tego przygotować i co zrobić, by ciąża po 40. była bezpieczna? Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Krzysztof Łukaszuk, ginekolog-położnik, specjalista w leczeniu niepłodności, szef klinik INVICTA. Z medycznego punktu widzenia najlepszym wiekiem dla kobiety na zajście w ciążę i rodzenie dzieci jest przedział między 20. a 30. rokiem życia. Jednak coraz więcej kobiet, ze względów osobistych lub zawodowych, odkłada decyzję o macierzyństwie na później, a wiek, w którym rodzą swoje pierwsze dziecko jest coraz wyższy. Z roku na rok rośnie także liczba kobiet decydujących się na dziecko po 40. roku życia. Jakie jest więc prawdopodobieństwo zajścia w ciążę po 40.? Ciąża po 40. – co na to medycyna?Ciąża po 40. – jak zajść w ciążę w późnym wieku? Jak się do niej przygotować?1. Wizyta u ginekologa2. Konsultacja u specjalisty3. Przerwanie antykoncepcji hormonalnej4. Wizyta u stomatologa już podczas planowania ciąży5. Zmiana diety i stylu życia u kobiet planujących ciążę po Próby naturalnego zajścia w ciążę po Diagnostyka i leczenie niepłodności Ciąża po 40. – co na to medycyna? Lekarze ginekolodzy są świadomi rozbieżności między tzw. wskazaniami biologicznymi a współczesnymi trendami społecznymi i przy wykorzystaniu najnowocześniejszej medycyny i diagnostyki wspierają pragnące dziecka kobiety w dojrzałym wieku w poczęciu i bezpiecznym urodzeniu zdrowego malucha. I w zdecydowanej większości przypadków to się udaje. Przyszła mama musi jednak liczyć się z tym, że z wiekiem jej szansa na naturalne zajście w ciążę maleje, zaś ryzyko wystąpienia komplikacji w jej trakcie i urodzenia chorego dziecka, rośnie. Z wiekiem zwiększa się także prawdopodobieństwo wystąpienia u niej chorób układu krążenia, nadciśnienia, otyłości i osteoporozy, co z kolei ma wpływ na prawidłowy rozwój dziecka. Ciąża po 40. może także grozić poronieniem, wadami genetycznymi lub wrodzonymi u dziecka czy przedwczesnym porodem. Wszystkie te zagrożenia budzą strach u przyszłych mam, jednak trzeba zaznaczyć, że mogą się one zdarzyć zawsze, u każdej, nawet bardzo młodej i zdrowej kobiety, z wiekiem jednak prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest większe. Dlatego więc tak ważna jest stała, profesjonalna opieka lekarza, która powinna rozpocząć się już na etapie planowania ciąży. Weronika Marczuk o późnym macierzyństwie Ciąża po 40. – jak zajść w ciążę w późnym wieku? Jak się do niej przygotować? 1. Wizyta u ginekologa Jeśli masz powyżej 40 lat i planujesz zajście w ciążę, wybierz się na wizytę do doświadczonego w prowadzeniu późnych ciąż ginekologa i poinformuj go o swoim zamiarze. Podczas wywiadu medycznego zostaniesz zapytana między innymi o to, czy i na jakie dolegliwości i choroby przewlekłe cierpisz, czy i jakie przyjmujesz leki, czy planowana ciąża będzie pierwszą, czy też kolejną, kiedy odbyły się poprzednie porody oraz w jaki sposób nastąpiły rozwiązania – siłami natury czy przez cesarskie cięcie. Na podstawie wywiadu lekarz przepisze ci skierowania na badania, które pozwolą ocenić Twój stan zdrowia pod kątem planowanej ciąży. Jeżeli więc chorujesz na przykład na nadciśnienie, cukrzycę, choroby układu krążenia, masz nadwagę, osteoporozę, choroby nerek, problem z tarczycą, astmą, alergią lub jakąkolwiek inną przewlekłą chorobą, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Być może w porozumieniu z twoim lekarzem prowadzącym konieczna będzie zmiana stosowanych dotychczas leków lub ich dawkowania. Jeżeli nie leczysz się na choroby przewlekłe, ale odczuwasz niezdiagnozowane dotychczas dolegliwości, także zgłoś to podczas wizyty u ginekologa. Może okazać się wskazana dodatkowa diagnostyka i leczenie w porozumieniu ze specjalistą w danej dziedzinie. Wśród standardowych badań, na które zostaniesz skierowana z pewnością znajdzie się: cytologia badanie czystości pochwy USG transwaginalne Badanie USG pozwoli ocenić budowę narządu rodnego oraz sprawdzić, czy nie ma w nim np. mięśniaków macicy lub torbieli, które mogą spowodować komplikacje podczas ciąży. Otrzymasz również skierowanie na badania krwi (sprawdź: jak przygotować się do pobrania krwi), które oprócz podstawowych wskaźników, takich jak morfologia i OB, pozwolą określić także: grupę krwi i czynnik Rh (jeśli wcześniej ich nie oznaczałaś) poziom glukozy we krwi obecność przeciwciał wobec toksoplazmozy, różyczki, ospy wietrznej i cytomegalii obecność antygenu HBs (świadczącego o nosicielstwie wirusa żółtaczki wszczepiennej WZW typu B) poziom hormonów tarczycy Szczególnie istotne dla ciebie będą badania poziomu hormonów płciowych FSH, LH, estradiolu, inhibiny B i AMH, ponieważ na ich podstawie określa się stan tzw. rezerwy jajnikowej, czyli liczbę potencjalnie gotowych do zapłodnienia komórek jajowych. Im jest ich więcej, tym większe szanse na zajście w ciążę. Jednak z wiekiem liczba komórek jajowych zdolnych do rozrodu spada, dlatego im więcej masz lat, tym trudniej o poczęcie. TSH w ciąży i u kobiet planujących ciążę – jakie są normy? 2. Konsultacja u specjalisty Jeżeli leczysz się na choroby przewlekłe i stale przyjmujesz leki, koniecznie zgłoś się do swojego lekarza prowadzącego i poinformuj go o planowanej ciąży. Jeżeli nie jesteś pod stałą opieką żadnego specjalisty, ale np. masz żylaki, nadwagę lub przeciwnie niedowagę, poważną wadę wzroku albo jakąkolwiek dolegliwość, która może nasilić się w trakcie ciąży, również udaj się wcześniej do specjalisty i skonsultuj z nim swój problem. 3. Przerwanie antykoncepcji hormonalnej Jeśli stosowałaś antykoncepcję hormonalną lekarz ginekolog zaleci ci w odpowiednim momencie jej przerwanie w celu przywrócenia hormonalnej równowagi organizmu. 4. Wizyta u stomatologa już podczas planowania ciąży O ile ciąża korzystnie wpływa na stan włosów i cery, to, niestety, nie można tego powiedzieć o zębach. Ich stan często się w tym okresie pogarsza się, przybywa ubytków, rozwijają się stany zapalne przyzębia i błon śluzowych, które mogą mieć negatywny wpływ na płód, a nawet prowadzić do przedwczesnego porodu. Dlatego też bardzo ważne jest, aby skontrolować i wyleczyć wszystkie zęby i choroby jamy ustnej zanim zajdziesz w ciążę. Stan zębów trzeba kontrolować także podczas ciąży i jeśli to konieczne należy poddać się leczeniu. Stomatolog każdorazowo oceni, który zabieg jest niezbędny, a z którym można zaczekać do rozwiązania. Generalnie niewskazane w czasie całej ciąży, a szczególnie w pierwszym trymestrze, jest prześwietlenie rentgenowskie i znieczulenie miejscowe, które często stosowane są przy leczeniu kanałowym i ekstrakcji. Jeśli zachodzi konieczność usunięcia zęba należy to zrobić, a nie czekać do rozwiązania, ponieważ rozwijający się stan zapalny może być groźny zarówno dla matki, jak i dziecka. Dentysta w ciąży – leczenie zębów w ciąży jest ważne 5. Zmiana diety i stylu życia u kobiet planujących ciążę po 40. Zanim zaczniesz starać się o zajście w ciążę po 40., zadbaj o siebie. Powinnaś być zdrowa i w dobrej kondycji, aby dziewięć miesięcy ciąży po 40. upłynęło bez problemów zdrowotnych i stresów. Szczegółowych wskazówek udzieli ci oczywiście lekarz ginekolog na podstawie zleconych wcześniej wyników badań. Jeżeli masz dużą nadwagę, może na przykład skierować cię do dietetyka. Wprawdzie na odchudzanie będzie już za późno, ale żywieniowiec przygotuje ci odpowiednio zbilansowaną, zdrową dietę. Jeśli nie masz nadwagi, staraj się nie przytyć przed ciążą, a gdy już w niej będziesz, kontroluj przybieranie na wadze, tak aby pod jej koniec ważyć maksymalnie 15 kilogramów więcej niż przed ciążą. Przywiązuj wagę do zdrowego odżywiania. Wskazane są lekkostrawne, gotowane posiłki, w tym zupy, warzywa i owoce, jednym słowem produkty bogate w składniki odżywcze, witaminy i minerały. Ograniczyć, a najlepiej zrezygnować, powinnaś natomiast z: cukru i słodyczy alkoholu (za wyjątkiem lampki czerwonego wytrawnego wina, która od czasu do czasu jest nawet wskazana) przetworzonej żywności kofeiny nikotyny (sprawdź: jak rzucić palenie) Poza tym lekarz zaleci ci zapewne przyjmowanie kwasu foliowego, wysypianie się, unikanie stresów, zwolnienie tempa życia i …wzmocnienie kondycji fizycznej. Czeka cię przecież duży wysiłek związany, najpierw w przebyciem ciąży, a następnie urodzeniem dziecka. Najlepszą formą aktywności fizycznej w tym okresie są: spacery pływanie gimnastyka i joga (w wydaniu łagodnym, wzmacniającym i relaksującym, ale nie siłowym i dynamicznym) No i najważniejsze – myśl pozytywnie! Marzysz o dziecku? Zacznij praktykować jogę 6. Próby naturalnego zajścia w ciążę po 40. W przypadku młodszych rodziców, do ok. 35 roku życia, którzy starają się o dziecko, diagnostykę w kierunku poznania przyczyny niepłodności rozpoczyna się po roku nieudanych prób zajścia w ciążę. Jeśli rodzice są w starszym wieku, w tym kobieta ma powyżej 35 lat, nie można czekać tak długo na rozpoczęcie diagnostyki. Jeżeli po sześciu cyklach starań o ciążę nie dochodzi do zapłodnienia, lekarze ginekolodzy zachęcają pary do zgłoszenia się do wyspecjalizowanego ośrodka leczenia niepłodności (sprawdź: jak często uprawiać seks, aby zajść w ciążę i kiedy najwcześniej zrobić test ciążowy), aby jak najszybciej rozpocząć diagnostykę i leczenie. 7. Diagnostyka i leczenie niepłodności Aby maksymalnie przyspieszyć diagnostykę, do kliniki leczenia niepłodności powinni zgłosić się od razu obydwoje przyszli rodzice wraz z wynikami badań, które wcześniej zostały przeprowadzone. Każdemu z nich zlecone zostaną badania, które pozwolą na ocenę stanu ich płodności, zdiagnozowanie przyczyny trudności z poczęciem dziecka oraz podjęcie indywidualnie dopasowanych metod leczenia. Przyszły ojciec w pierwszej kolejności kierowany jest zwykle na badanie nasienia (sprawdź: niepłodność u mężczyzn), natomiast diagnostyka przyszłej mamy może obejmować np. sprawdzenie rezerwy jajnikowej, owulacji, badanie drożności jajowodów, badania hormonalne i genetyczne (te ostatnie zalecane są także mężczyznom). Na ich podstawie lekarz podejmuje decyzję o dalszym postępowaniu. Czasami wystarczy zastosowanie podstawowych metod jak terapia hormonalna, jednak w wielu przypadkach z uwagi na niską rezerwę jajnikową oraz nieprawidłową jakość komórek jajowych rozważa się od razu zapłodnienie pozaustrojowe. Kobietom, chcącym zajść w ciążę po 40-tym roku życia zaleca się – w ramach procedury in vitro – przeprowadzenie dodatkowo badań genetycznych zarodków (tzw. diagnostyka preimplantacyjna). Taka analiza DNA pozwala na ograniczenie ryzyka wystąpienia u płodu wad genetycznych. W przypadku dojrzałych mam jest ono istotnie podwyższone. Zbadanie zarodków i podanie do macicy tylko tych, u których nie stwierdzono nieprawidłowości, znacznie zwiększa szansę na ciążę po 40. i urodzenie zdrowego malucha. Chociaż poczęcie dziecka w dojrzałym wieku może być trudniejsze, współczesna medycyna zna wiele rozwiązań, które mogą pomóc spełnić marzenia o macierzyństwie. Stosowane są dodatkowe procedury, a metody dopasowywane są do indywidualnych potrzeb pacjentki. Niepłodność psychiczna – czy wszystko zaczyna się w głowie? O tym jak najlepiej zadbać o siebie podczas ciąży, dowiesz się z książki Doroty Mirskiej-Królikowskiej CUDowne 9 miesięcy.

ciąża w późnym wieku forum